De sleutel tot succes: vallen en weer opstaan!

De sleutel tot succes: vallen en weer opstaan!

De sleutel tot succes is 1x vaker opstaan dan vallen. Hmm… laten we zeggen dat ik dit 2 jaar geleden nogal letterlijk heb genomen. 5 september 2015 is een dag die ik niet snel zal vergeten. Laten we zeggen dat ik sindsdien nog steeds met de regelmaat van de klok de vraag krijg: “Zeg, hoe is dat nu nog met uw voeten? Dat was toch wel wat he!”.

Vers van de pers

Vandaag exact 2 jaar geleden was ik kersverse zelfstandige. Na lang wikken en wegen had ik in maart van dat jaar met steun van vrienden en geliefden de knoop doorgehakt. Ik zou niet meer in loondienst blijven werken, maar als freelance consultant aan de slag gaan. Voor iemand die als kind nog zei ‘ik word noooooit zelfstandig’, toch wel een pittige beslissing. Dat de overgang naar mijn effectieve startdatum zo’n 6 maand in beslag nam, gaf mij de tijd en de rust om aan het idee van mijn nieuw bestaan te wennen. Hoeveel ideeën ik ook heb en hoe graag ik ook snel resultaat zie van mijn dromen, intussen heb ik geleerd dat ik een diesel ben. Ik heb tijd nodig om te groeien. Veel tijd. Omdat alles juist moet voelen en moet voldoen aan mijn kwaliteitsnormen.

Soms vind ik dat best lastig hoor, zo voelen dat ik steeds op mijn eigen rem sta terwijl ik liefst volle gas vooruit wil. Maar intussen heb ik aanvaard dat ik ben wie ik ben. Een trage starter dus. Tegelijk weet ik intussen ook dat de ideeën waar ik van overtuigd ben ooit ook effectief realiteit worden. Zo werd ik dus op 1 september 2015 zelfstandig. Baai baai veilig vangnet en zekerheid.

Met beide voeten op de grond

Hoewel ik altijd al van het nuchtere (lees kritisch) type ben geweest, moest ik blijkbaar nog eens met mijn beide voeten op de grond gezet worden. Nogal letterlijk dan. Amper vier dagen nadat ik zelfstandig was geworden – 5 september 2015, lag ik plots op een doodgewone zaterdag onderaan een trap in de gebouwen van de academie. Met drie kinderen naast mij en een pijn die niet te harden was. ‘Breng mij maar naar huis, ik ga efkes in de zetel liggen en ’t zal wel overgaan’, zei ik niet veel later toen mijn man aankwam. Gelukkig is hij dan diegene die de beslissingen neemt. In plaats van de ziekenwagen te bellen, werd ik op een rolstoel door de straten van Deinze naar spoed gereden. Best wel een grappig zicht. De pijn was intussen gaan liggen en ik ging er van uit dat het allemaal wel zou meevallen.

Ik weet nog dat ik op spoed verplegers elkaar hoorde aanmanen dat ze mij snel moesten helpen omdat ik zoveel pijn had. Wisten zij veel dat de tranen met tuiten die ik huilde, tranen waren van pure frustratie. Ik was zo ongelooflijk kwaad dat dit mij overkwam. Net op dat moment. Net toen ik amper 4 dagen zelfstandig was. ‘Of ik wel al een verzekering gewaarborgd inkomen had‘ werd mij gevraagd door de spoedarts en orthopedist. Uiteraard had ik die niet. Ik moest mijn eerste cent nog verdienen en hoe zou ik weten welk bedrag te verzekeren. Dat was iets geweest voor ‘later’. Nooit gedacht dat ik die ‘later’ wel heel snel zou nodig hebben.

Verplicht om te vertragen…

Het verdikt was hard die dag. Ik herinner mij nog dat de verpleegster bij radiologie mij zelf liet sukkelen toen ik van rolstoel op die tafel moest gaan liggen. Immense pijn en het lukte nauwelijks. Toen ze na het nemen van de foto (die verplegers zien op hun schermpje wat ze op gevoelige plaat vastleggen) plots heel hulpvaardig naar mij toe snelde, wist ik dat het niet goed zat. Aan beide voeten een breuk. En zoals het bij een perfectionist als mijzelf hoort: netjes symmetrische, identieke breuken. Op staande voet was ik tot stilstand gebracht. Verplicht om te vertragen met 6 weken gips.

… en zelfs helemaal stil te staan

Vastberaden om toch zo snel mogelijk aan de slag te gaan had ik alle mogelijke scenario’s en taxi-chauffeurs opgetrommeld voor de dag dat ik uit het ziekenhuis mocht met 2 loopgipsen (de eerste 10 dagen open gips mocht ik niet steunen). Ik keek zo uit naar de dag dat ik naar de gipskamer mocht. En daarna op de kamer wachten tot de 2u droogtijd voorbij was. Het staat mij nog klaar voor de geest. Om 15u mocht ik eindelijk steunen op die gipsen. Ik was er tot dan écht van overtuigd dat ik gezwind het ziekenhuis uit zou wandelen. Echt, écht overtuigd. Het moet amper 5 seconden na 15u geweest zijn toen ik huilend van de pijn terug achterover viel in bed. In één klap viel mijn wereld nóg eens in. Dit ging niet. Achteraf gezien kan ik vertellen dat het mij pas 2 dagen voordat de gipsen er af mochten gelukt is om met de loop-gips te stappen. De pijn was niet te harden en ik had zelfs met krukken onvoldoende steun om die breuken te ontlasten. Al die tijd daartussen heb ik met een rolstoel gependeld tussen ziekenhuisbed en toilet. Een actieradius van zo’n 10 meter. 6 weken lang.

Meant to be

Achteraf gezien lijkt het hele voorval meant to be. Er moet een reden geweest zijn waarom ik zo keihard tot stilstand werd gebracht. Intussen zie ik dat ik zonder meer aan het doorhollen was. Hoewel het zelfstandig worden mede een keuze was om na mijn burnout meer vat te krijgen op mijn werktempo, leek het er op dat ik gewoon aan een zelfde tempo zou blijven doorrazen. Ik heb mezelf geen dag rust gegund om te wennen, te oriënteren en te voelen wat en hoe ik het wou aanpakken. Uit schrik wellicht voor vanalles en nog wat.

Hoe erg het ook was, dat breken van mijn voeten heeft ervoor gezorgd dat ik die tijd voor mezelf heb moeten nemen. Ik heb in die periode gigantisch veel gelezen, opgezocht en nagedacht over mijn toekomst. Daar is zonder twijfel de kiem voor de praktijk verder gegroeid. Daar heb ik écht voeling gekregen met datgene wat ik écht wil: mensen individueel begeleiden naar meer energie en veerkracht. Op mijn authentieke manier.

Terug opgestaan

En zo kom ik met mijn verhaal terug bij de sleutel tot succes. Ik ben letterlijk gevallen, maar ik ben nadien gesterkt terug opgestaan. Je hoort mij hier niet beweren dat ik succesvol ben, daar houdt de bescheidenheid mij tegen. Wat ik wél met zekerheid weet, is dat die periode van uitgestelde start er mee heeft voor gezorgd dat ik zicht heb gekregen op de weg die ik wou volgen. En dàt zal – uiteindelijk – mee mijn succes bepalen. Niet in de kwantiteit, maar wel in de kwaliteit die helemaal aansluit bij wie ik ben.

Met mijn verhaal hoop ik jou te inspireren om de tegenslagen die op jouw pad komen te aanvaarden voor wat ze zijn. Kijk, onderzoek, voel wat de boodschap is die jou wordt gegeven en neem de inzichten mee om terug op te staan en jouw eigen succesverhaal te schrijven!

Heb ik je kunnen raken? Dan zou het mij veel plezier doen als je mijn verhaal wil delen via Facebook. Zo kan ik hopelijk nog meer mensen bereiken om een hart onder de riem te steken.

 

De kracht van beelden: Dream and do it anyway!

De kracht van beelden: Dream and do it anyway!

Hoe heerlijk is het niet om te dromen. Van een ideale job, een slanke lijn, perfecte huiselijke taferelen en nog zo veel meer. In ons hoofd hebben we het vaak netjes voor elkaar. En toch, toch gaan we er bijna even snel van uit dat dromen bedrog zijn en laten we ze weer los. Vluchtig als zand door je vingers glijdt verliezen dromen hun kracht en laten we ons meeslepen door de dagelijkse realiteit. We maken van onze dromen geen doel en weg is het hele idee. Zo gaat het vaak. Maar wat als er nu eens een manier bestaat om je dromen langer vast te houden? Om zo doelen makkelijker te bereiken?

Droom met een deadline

De kracht van het dromen zit er in ze een deadline te geven. Dat maakt je droom concreet. Het wordt eigenlijk een doel. Om in beweging te kunnen komen is het belangrijk om min of meer een idee te hebben waar je naartoe wil. Dat hoeft nog niet meteen tot in de puntjes uitgedokterd, maar de grote lijnen voor ogen houden is alvast een goed begin. Daarmee kan je aan de slag. Als ik terugkijk naar mezelf, dan wist ik 2 jaar geleden al snel dat ik coach wou worden om mensen individueel te kunnen begeleiden op een andere manier dan als consultant. Hoe, wat en waar was nog niet duidelijk. Maar de richting was wel min of meer duidelijk. Eens ik daar nog eens een deadline aan koppelde, had ik meteen een doel.

De kracht van beelden

Het is belangrijk te weten waar je naartoe wilt, je doelen voor ogen te houden. En de gemakkelijkste manier om dat te doen is … jawel, letterlijk. Aan de hand van beelden. Als ik je nu ook nog vertel dat hersenen niet werken met woorden, maar wel met beelden, dan begrijp je ongetwijfeld wat de kracht is van een vision board. Zo’n vision board of droombord is niets meer of minder dan een collage van prenten, beelden, kleuren, sferen, woorden, quotes, … . Een verzameling van krachtige impressies die intuïtief helemaal passen bij jouw doel. Een vision board beeldt jouw droom uit. En vervolgens gaat je onderbewuste met die beelden aan de slag, volgens de wet van aantrekking. Dit helpt je om je eigen realiteit te creëren.

Maak je verlangen zichtbaar

De kunst is natuurlijk om datgene waar je zo hard naar verlangt zichtbaar te maken. Nuja, kunst… . Het is vooral belangrijk om de tijd te nemen en even stil te staan zodat je contact kan krijgen met wat je vanbinnen écht belangrijk vindt. Je verlangen zichtbaar maken doe je grotendeels intuïtief, dat gaat niet zozeer over harde feiten. Waarover jouw vision bord gaat dat bepaal jij zelf. Dat kan zo breed of zo specifiek als je wil. Laat het vooral een beeldverhaal zijn van een topic dat op dit moment voor jou van belang is: een nieuwe auto, je droomjob, een reis, de manier hoe je in je gezin wil staan, je ontspanning, … . Het gaat over wat je wil doen / wat je wil hebben / wie je wil zijn (in een bepaalde rol).

Krijg meer van wat je wil

De kracht van zo’n vision board helpt om (meer) te krijgen van wat je wil. Vooreerst zorgt het bezig zijn met je dromen ervoor dat je massa’s energie krijgt. Vraag maar eens aan iemand om zijn of haar droom te vertellen in geuren en kleuren alsof er een film afspeelt. Kijk tegelijk eens naar de ogen en de mimiek van die persoon. De kans is groot dat je gewoon ziet dat de verteller vol passie en energie spreekt. Nog een voordeel van het maken van een vision board is dat je focus krijgt.

Een doel is een droom met een deadline.

Focus, niet alleen op het moment van creëren, maar telkens je een blik op je bord werpt. Het is dan wel belangrijk dat je het resultaat van je knip- en plakwerk ergens op een voor jou goed zichtbare plaats hangt. Je bord wordt als het ware een geheugensteun. En dat werkt. Zelf heb ik een bord gemaakt over hoe ik mijn rol als coach en mama wil waarmaken. Een woordenketting die daar op staat is: “dromen -> doen -> satisfaction”. Als ik weer eens twijfel, dan helpt het om even naar dat hoekje op mijn bord te kijken.

Aan de slag

Ben je geïnspireerd en wil je aan de slag gaan? Dit is wat je nodig hebt:

  1. een stevige ondergrond om je knipsels op te kleven
  2. een stapel tijdschriften en kranten
  3. schaar
  4. lijm
  5. kleurrijke stiften
  6. eventueel ander knutselmateriaal om het geheel verder te versieren

En nu? Hoe gaat het verder?

  1. bepaal je thema
  2. blader door de tijdschriften en knip intuïtief uit wat past bij je thema
  3. leg je knipsels op de ondergrond en kies welke je wel/niet gaat gebruiken
  4. kleef alles netjes vast
  5. nu nog in een mooie kader en… KLAAR!

 

Ga je liever in een kleine groep aan de slag? Dat kan zeker in één van we workshops die Co.Con Coaching geeft. Klik snel op de knop hieronder en zie meteen alle nodige informatie om je in te schrijven!

Yes! I wanna dream and do it anyway!

 

 

La rentrée, symbool van de nieuwe start

La rentrée, symbool van de nieuwe start

La rentrée ofte 1 september voor de Fransen. Là-ren-trée. Een zalig woord heb ik dat altijd gevonden. Wie mij een beetje beter kent weet misschien dat Frans mijn lievelings-vreemde-taal is. Dat Engels accent ligt mij niet goed in de mond – ook al heb ik in het 6de middelbaar de prijs voor Engels gekregen, maar dat had wellicht meer te maken met de Spaanse furie in mij die gesproken bij een discussie met de leraar. Maar Frans, I love it… oeps J’adore ça … . 

Een frisse start

Terug naar la rentrée. In één begrip hebben ze het in Frankrijk over de terugkeer naar school na de grote zomervakantie. Bij ons is dat steevast 1 september, in la douce France verschilt dat per locatie al eens van dag. Als je het zo bekijkt is het lekker makkelijk om daar gewoon een term voor te hebben.

Waarom het begrip mij steeds zo heeft aangetrokken heb ik nooit geweten. Maar als ik er nu verder op inzoom, dan stel ik vast dat ik spontaan tot de associatie met ‘een frisse start‘ kom. De mogelijkheid die je elk jaar krijgt om opnieuw te beginnen. Telkens een nieuwe kans. Telkens een nieuwe uitdaging. En al het voorgaande kan je achter je laten als je dat wil.

Met volle moed vooruit

En laat die steeds terugkerende nieuwe kansen nu net datgene zijn wat ik als coach iedereen zo hard gun en graag mee help realiseren. Ongeacht welke beslissingen of welke keuzes je ooit gemaakt hebt, je hebt altijd de mogelijkheid om te kiezen voor een nieuwe start. AL-TIJD. Ook al lijkt het niet evident. Ook al is het niet altijd makkelijk en vanzelfsprekend. Dagelijks werk ik met mensen die een nieuwe start maken na een burn-out of een straffe wending nemen in hun loopbaan. Maar ook zij die na een sessie aan de slag gaan om nieuw geleerde communicatieskills toe te passen bij hun collega’s maken een nieuwe start. Met volle moed gaan ze aan de slag. 

Het zit ‘m ook in de kleine dingen

Beslissen om ergens een nieuwe start te maken hoeft niet te gaan om grootse of drastische realisaties. Maar liefst wel over datgene wat diep uit je binnenste komt. Ik heb het hier dus niet over de talloze ‘goede voornemens’ die jaarlijks op nieuwjaar worden gelanceerd. Wel over de beweging die je maakt of de stappen die je zet omdat het voelt als de juiste nieuwe weg. Elke keuze die je maakt om opnieuw te starten is een goeie keuze en brengt je dichter bij je persoonlijke missie. Ook als blijkt dat je nadien toch terug moet bijsturen of weer moet afslaan. Gaandeweg teken je zo je eigen, persoonlijke landkaart.

Fouten maken is toegelaten

Maar ook het leren uit je fouten en jezelf toestaan dat niet alles perfect hoeft te zijn hoort bij ‘een frisse start’ nemen. Dat betekent dat je mild mag zijn voor jezelf, want hé, uit elke fout kan je leren en telkens weer komt er een kans om het opnieuw te proberen. Denk maar aan de tijd dat je auto leerde rijden. In het begin is dat sukkelen, tot en met. Zelf ben ik ooit nog uitgestapt aan ‘De Sterre’ in Gent – jaja, nu is dat schoon aangelegd, maar 20 jaar geleden was het daar hel om te leren rijden. Ik was een schijtluis als leerling-chauffeur en ook telkens over een brug was ik in paniek dat net ik diegene zou zijn die naar beneden zou storten. En toch ben ik telkens opnieuw ingestapt en heb ik beetje bij beetje leren rijden. Ter info: met trots kan ik nu zeggen dat mijn man mij ‘een goeie chauffeur’ vindt. En dat is een compliment, want hij is op dat vlak kritisch publiek. 

Het is door fouten te maken en telkens opnieuw de moed te hebben om een frisse start te nemen dat je als mens kan groeien. Schenk jezelf dus ook die kansen. 

Afgedwaald en terug naar af

Ik ben intussen wat afgedwaald van dat schone Franse woord, dus ik kom nog even terug. Ik hoop dat jij via mijn verhaal een beetje geïnspireerd bent door de schoonheid van het woord La Rentrée – met een grote R. Ik hoop dat ik je wat heb kunnen prikkelen om met meer mildheid naar jezelf, je fouten en je kansen te kijken. Als kers op de taart geef ik nog mee dat La Rentrée ook thuiskomst betekent. En als dat geen mooi sluitstuk is van dit verhaal: geef je zelf telkens opnieuw kansen om een frisse start te nemen, dan kom je op den duur zeker en vast helemaal thuis bij jezelf. Bij de pure, ware ik. Bij de passie die diep vanbinnen leeft.

Ik wens jou de kracht, de moed en de fun van het steeds opnieuw herbeginnen, telkens wanneer het nodig is. 

Hygge-wat? En Lagom-euh? Wat we van de Scandinaviërs kunnen leren!

Hygge-wat? En Lagom-euh? Wat we van de Scandinaviërs kunnen leren!

Je hoort het wel vaker. De Scandinavische landen, Zweden voorop, zijn een voorbeeld als het gaat over de balans tussen hard werken en ontspannen. Zweden zijn ambitieuze en harde werkers, maar ze slagen er tegelijk verbazend goed in om het evenwicht te bewaren. Ook van de Denen kunnen we wel wat leren. Zij zijn uitgeroepen tot Gelukkigste Mensen op Aarde. Benieuwd dus wat wij van hen kunnen leren!

Levensfilosofie van de Zweden

In Zweden hebben ze zelfs een woord voor die balans tussen werk en genieten: Lagom. Dat ene woordje omvat in essentie zoiets als ‘net goed: niet te veel, niet te weinig’. Datgene wat je koopt moet goed genoeg zijn om te voldoen aan je noden en mag er best wel goed uit zien, maar de franjes zijn dan weer niet nodig. Kijk maar naar de zelfbouwpakketten van IKEA! De stoelen, zetels en kasten zijn in de eerste plaats functioneel en zeker niet lelijk om op te kijken. Luxueus zien ze er dan weer niet echt uit. Ook als je aan het werk bent, is dit en gezond uitgangspunt. Je doet je best, doet wat je kan en doet wat je moet. Maar goed is ook gewoon goed genoeg. Als iedereen volgens die standaard werkt, is het niet nodig om over je grenzen te gaan en altijd maar meer of extra te doen om gezien te worden. Als ‘goed genoeg’ de norm is, eerder dan ‘steeds meer en beter presteren’, lijkt het nogal logisch dat werknemers in Zweden veel meer in balans zijn en minder stress ervaren.

Tijd voor de koffie!

Ook in de dagelijkse werkzaamheden zorgen de Zweden voor afwisseling tussen activiteit en rust zodat het eindresultaat in evenwicht is. Daarbij is de wereldberoemde ‘fika’ hét moment van de dag om te vertragen. Fika is de typische Zweedse traditie om een paar keer per dag het werk te onderbreken voor een koffie-met-taart-pauze. Een manier om bijna verplicht te vertragen en te genieten van de aangename dingen des levens. In veel bedrijven is ‘fika’ verplicht zodanig dat medewerkers de tijd hebben om met elkaar te praten en nieuwe ideeën te laten groeien.

Wil je iets meer weten over Fika, dan kan je een boeiend YouTube filmpje bekijken als je op de knop hieronder klikt!

Fika

Het geluk van Denemarken

De Denen, de Gelukkigste Mensen op Aarde, hebben net zoals de Zweden een woord om de levenskunst van het gelukkig zijn te benoemen: Hygge. Of ook: de kunst om het geluk te vinden in kleine dingen. En dan gaat het écht over dat genieten van de kleine dingen zoals een zonsondergang, een heerlijke hap taart, de warmte van een zacht dekentje over je heen. Je zou het kunnen vergelijken met waar mindfullness om draait: in het moment genieten van wat is.

En wat hebben we dan geleerd?

Wat kunnen we leren van die slimme Scandinaviërs? Ik onthou vooral nogmaals hoe belangrijk het is om écht regelmatig te vertragen. Niet af en toe een keer in de maand, maar dagelijks. Je hoeft niet voor uren te verdwijnen, maar bewust je activiteiten even onderbreken doet wonderen. En in die momenten is het belangrijk om ook bewust te genieten van de hele kleine dingen die je ziet, beleeft of ervaart. Genieten van het wonder van wat is.

 

 

Nog even verder genieten van de verlofmodus

Nog even verder genieten van de verlofmodus

Co.Con Coaching blijft nog even in verlofmodus tot en met zondag 8 januari. Vanaf volgende week zal de inspiratiehoek heel wat frequenter gevuld worden met interessante artikels, tips en weetjes.

Tijd om te ontspannen

Na een druk werkjaar is het ook voor mij even tijd om te ontspannen. Ik geniet deze week nog wat verder van een ontspannen weekje met het gezin. Tijd om dingen samen te doen, te ontspannen, mij uit te leven in hobby’s die even aan de kant lagen. Vanaf maandag 9 januari gaan we er terug met volle zin tegen aan. Wie mijn vorige bericht las, heeft kunnen lezen dat er heel wat boeiende uitdagingen klaar staan om verder uit te werken. Heb je iets gemist, ga dan gerust nog eventjes teruglezen!

Sta je toch te popelen om je goede voornemens waar te maken?

Was tijd maken om even stil te staan bij waar je staat, minder stress in het nieuwe jaar of eindelijk op zoek gaan naar die droombaan één van de voornemens op je nieuwjaarsbrief? Sta je toch nu al te popelen van ongeduld om daarmee aan de slag te gaan? Kijk dan zeker eens verder op de website naar de mogelijkheden van loopbaancoaching of stress- & burnoutcoaching. Een plaatsje boeken in de agenda kan je gewoon per mail blijven doen, ik reageer zo snel mogelijk!

Wil je gewoon op de hoogte blijven van wat Co.Con nog te bieden heeft, laat dan je gegevens achter op de homepagina en ik stuur je af en toe een update via de nieuwsbrief!

En nu terug… relax en onderuit…of nee… achter de naaimachine voor een projectje handmade!